Klisura

Arnes napisao:

U oblasti Lima i Tare postoji rod Klisure, starosedeoci u mjestima Sjeverinu i Košutici. Biježeći od krvne osvete, odlazili su u Drobnjak i na Durmitor. Kao stočari, iseljavali su se u Hercegovinu i na Glasinac, a potom u Primorje. U Bosni se sreću prezime Klisara – oko Glasinca (Aranđelovdan), Sarajeva (Sv. Vrači) i Bugojna (Đurđevdan) i Klisarić – u Donjem Vakufu (Bugojno, Đurđevdan) te Klisura u Fojnici.
Prezime je, nesumnjivo, tzv. geografskog porekla, od klisura, kojih je na celom Balkanu prosto bezbroj. Riječ je grčkog porekla, za usku i duboku dolinu između planinskih masiva, isto što I klanac, suteska, odnosno sutjeska.
Klisura/Klisara i Klisurići/Klisarići su van svake sumnje klisurani, potomci iseljenika od grada Klisura, u planinskom dijelu sjeverne Grčke, koji su, u stvari, najstariji, prvi Srbi na Balkanu, ali su bili pogrčeni, a onda jezički poromanjeni. Zbog jezika su nazivani Ar'mani, a ostali su ih zvali Cincarima i Vlasima. Posle uništenja njihovih glavnih varoši Moskopolja i Janjine, u drugoj polovini 18. veka, iseljavali su se na sever prema većim srpskim gradovima i dalje u Beč, Budim i Peštu, ali i u Slavoniju, Bosnu i Dalmaciju. Tako su stigli i u Vojnu krajinu.
Među tim porodicama Cincara koje su se iseljavale do Krajine i Slavonije možemo da navedemo sljedeće: Barako, Baša, Darvar, Vulko, Gavela, Vučo i druge. Pošto su inače pravoslavci, vremenom su prihvatali i slavljenje krsne slave (umesto imendana starešine domaćinstva), a time su se konačno "posrbljivali".
Bez konkretnih arhivskih istraživanja, sada praktično nemogućih, vrlo je teško reći koje je bilo prvobitno prezime porodica koje su prozvane Klisura, Klisurić i slično. Jedino se zna za Klisariće u Karlovcu (prethodno su bili u Neradinu), da su starinom iz Klisure, iz koje im se doselio pradjed, čiji je sin Dimitrije bio šegrt kod Janje (Cincarina) Stankovića.
U gradu Fojnica postoje Klisure muslimani koji su tamo stigli nekad u 18. stoljecu i najvjerovatnije su poturcene ove gore Klisure.